Σταύρος Αραχωβίτης

Σταύρος Αραχωβίτης ΣΥΡΙΖΑΣυνέντευξη στο
Νίκο Ι. Καρμοίρη

Γνωριζόμαστε πλέον της δεκαετίας, καθώς μας συνδέουν έμμεσοι οικογενειακοί δεσμοί. Σε μια πρόσφατη συνομιλία μας σκεφτήκαμε να αδράξουμε την ευκαιρία και τον ιδιωτικό διάλογο να τον μετατρέψουμε σε δημόσιο…

Όταν ξεκίνησαν τα «ΠΡΟΣΩΠΑ δίπλα μας…» δεν είχα φανταστεί πως θα φιλοξενούσαν πρόσωπα της πολιτικής. Όταν, όμως, απέναντί σου έχεις έναν νέο πολιτικό και νέο άνθρωπο που προέρχεται από τη βάση της κοινωνίας τότε μπορείς να κάνεις μία εξαίρεση.

Ο λόγος για τον Σταύρο Αραχωβίτη, τον «πρώτο αριστερό βουλευτή της Λακωνίας», με τον οποίο συναντηθήκαμε και περπατήσαμε στο κέντρο της Σπάρτης, συνομιλώντας με αφορμή τις επικείμενες εθνικές εκλογές.

Ο Σταύρος Αραχωβίτης παραμερίζει για λίγο το βαρύ προεκλογικό του πρόγραμμα και μας μιλάει για τον ίδιο, τον ΣΥΡΙΖΑ, τον τόπο μας και τους ανθρώπους του που υπηρετεί για χρόνια μέσα από τα κοινά, στην πρώτη του διαδικτυακή προεκλογική συνέντευξη…

– Νοιώθεις πολιτικός;
Πολιτικά όντα είμαστε όλοι κατά την αριστοτελική θεωρεία. Αλλά αν εννοείς πολιτικός με την έννοια του επαγγελματία πολιτικού, τότε όχι, δεν νοιώθω και ελπίζω να μη γίνω και ποτέ. Είμαι ένας άνθρωπος μέσα από την κοινωνία, πληρώνω το ΤΕΒΕ μου, τον ΟΑΕΕ μου, βιώνω τις δυσκολίες που βιώνουμε όλοι, είμαι μέσα στην καθημερινή ζωή. Δεν είμαι επαγγελματίας αυτού του είδους.

– Τι είναι τα κοινά για εσένα; Πως μπήκε μέσα σου αυτό το… «σαράκι»;
Ασχολούμαι με τα κοινά από τα μαθητικά μου χρόνια. Ήμουν πρόεδρος στο 15μελές του σχολείου, πρόεδρος στην τάξη, και στις φοιτητικές εκλογές κατέβαινα ανελλιπώς. Όταν αργότερα μπήκα στην οικονομικά ενεργή ζωή, διετέλεσα δύο θητείες πρόεδρος του Συλλόγου Γεωπόνων Λακωνίας και πρόεδρος στο σύλλογο γονέων στο σχολείο των παιδιών μου.
    Στην πορεία ασχολήθηκα με την κεντρική πολιτική σκηνή. Υπήρξα υποψήφιος νομαρχιακός, περιφερειακός και δημοτικός σύμβουλος, ενώ το 2012 εξελέγην βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Μαΐου. Βέβαια τον Ιούνιο χάθηκε η έδρα λόγω καραμπόλας του εκλογικού νόμου. Δεν πειράζει, όμως, γιατί δεν είναι αυτοσκοπός μία καρέκλα. Σήμερα, εκτός από υποψήφιος βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ είμαι και μέλος της διοικούσας επιτροπής του ΓΕΩΤ.Ε.Ε., του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
    Η ενασχόληση με τα κοινά μου δίνει τη χαρά του να προσφέρω, να κρίνω και να κρίνομαι… Όλοι μας, θεωρώ, πρέπει να έχουμε λόγο για το τί συμβαίνει δίπλα μας, στο διπλανό μας, στο ευρύτερο περιβάλλον μας. Κανείς δεν πρέπει να επαναπαύεται στην ασφάλεια της «κριτικής του καναπέ». Όλοι πρέπει να συμμετέχουμε στα κοινά, στη γειτονιά μας, στο σύλλογό μας, στο σχολείο των παιδιών μας, παντού… Η συμμετοχή είναι η αρχή της Δημοκρατίας.

– Όπως είπες, δεν είσαι επαγγελματίας πολιτικός, αλλά ένας πολίτης που ζει στην κοινωνία. Οι συμπολίτες μας το Μάιο του 2012 σε εξέλεξαν Βουλευτή. Πως βίωσες αυτή την εμπειρία;
Καταρχήν ήταν κάτι το ανέλπιστο. Δεν διαφαινόταν ότι υπήρχε αυτή η δυναμική στις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται ότι τότε εκτιμήσαμε λάθος αυτή την αγανάκτηση και την ορμή του κόσμου για κάτι το καινούργιο, το οποίο, βέβαια, φαίνεται τώρα πολύ πιο έντονα. Ο κόσμος ήθελε την αλλαγή. Βαρέθηκε το παλιό, το φθαρμένο, το πολυφορεμένο, το κατεστημένο και ζήτησε κάτι το καινούργιο. Το βρήκε στο ΣΥΡΙΖΑ και απ’ ότι φάνηκε εκφράστηκε και στο πρόσωπο το δικό μου, αυτή η αλλαγή και ανανέωση.

– Είχες ποτέ φανταστεί πως θα διαβείς τις πόρτες του Κοινοβουλίου σαν εκπρόσωπος του ελληνικού λαού;
Όχι, όχι… Δεν το είχα φανταστεί ποτέ! Και ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία, τόσο για την ανταπόκριση και την αγάπη του κόσμου, όσο και γιατί βρέθηκα εκεί και είδα ότι μπορώ να κάνω πράγματα και σε αυτό το επίπεδο.

– Το όνομά σου συζητήθηκε αρκετά σαν τον πρώτο αριστερό βουλευτή στη Λακωνία. Πως δέχτηκες τα αντίστοιχα δημοσιεύματα;
Ήταν μια έκπληξη για το κατεστημένο το γεγονός πως η Λακωνία κατάφερε για πρώτη φορά να αναδείξει τρίτη και ύστερα δεύτερη δύναμη την αριστερά. Όμως, όπως σου είπα και νωρίτερα, αυτό που ανέδειξε ο κόσμος ήταν η επιθυμία για ανατροπή, η επιθυμία για το διαφορετικό. Πράγμα το οποίο φάνηκε και στο Δήμο Σπάρτης, ότι υπάρχει, δηλαδή, μια διάθεση του κόσμου να ανανεώσει ό,τι είχε νωρίτερα δοκιμάσει και τον είχε κουράσει…

– Σε πρόσφατη συνέντευξή σου δήλωσες βαθύτατα χριστιανός. Ωστόσο, στην πρώτη σου κοινοβουλευτική θητεία δεν ορκίστηκες με τον καθιερωμένο θρησκευτικό όρκο. Σε ανάλογες περιπτώσεις υπερισχύει η κομματική γραμμή ή τα προσωπικά «πιστεύω»;
Καταρχήν δήλωσα ότι είμαι ανθρωπιστής και χριστιανός, δηλαδή είμαι με την ανθρωπιστική έννοια κι όχι με τη στενά θρησκευτική, εκείνη, δηλαδή, του σχήματος και του ράσου… Είμαι ανθρωπιστής, όπως ανθρωπιστικό είναι και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάει για την αλληλεγγύη, για την αγάπη στο συνάνθρωπο κτλ. Το ότι δεν ορκίστηκα δεν ήταν θέμα κομματικής γραμμής, γιατί δεν υπήρχε γραμμή. Άλλωστε, πολλοί συνάδελφοι ορκίστηκαν θρησκευτικά. Απλά, θεωρώ πως όταν εκλέγεσαι με την ψήφο του ελληνικού λαού οφείλεις να δηλώσεις πίστη στο Σύνταγμα και στον ελληνικό λαό που σε ψήφισε. Ο θρησκευτικός όρκος είναι κάτι το τελείως διαφορετικό. Οι προσωπικές μου στιγμές είναι ιδιαίτερες από ότι είναι οι δημόσιες…

– Εάν μια απόφαση του κόμματός σου έθιγε τα συμφέροντα του νομού ή των συμπολιτών σου, πως θα αντιδρούσες;
Προέχουν τα συμφέροντα του λαού που με εξέλεξε, με τίμησε με την ψήφο του και με εμπιστεύτηκε. Βέβαια, η κομματική πειθαρχία, ή καλύτερα σε εμάς η συναπόφαση, διάφορων θέσεων μέσα στο κόμμα είναι σημαντική και θα προκύπτει, όπως συμβαίνει και τώρα, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Ίσα ίσα τον ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγορούν και πολλές φορές για υπερβολική Δημοκρατία (σ.σ. γέλια!). Δεν νομίζω πως θα υπάρξει απόφαση που θα θίγει τα συμφέροντα του λαού, αλλά ακόμα και σε μια τέτοια περίπτωση θα ισχύσει η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ανθρώπων που με εμπιστεύτηκαν.

– Υπάρχουν αξιωματούχοι (βουλευτές, δήμαρχοι κτλ) που έχουν πάρει την καρέκλα στο σπίτι τους. Θεωρείς πως θα έπρεπε να υπάρχει όριο εκλογιμότητας;
Βέβαια! Ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη το έχει περάσει στο καταστατικό του και είναι κάτι που το έχουν αποδεχτεί όλοι οι υποψήφιοι, ότι, δηλαδή, η θητεία θα πρέπει να διαρκεί το μέγιστο οκτώ χρόνια. Παραπάνω αρχίζεις και γίνεσαι καθεστώς, οπότε κάνεις τα πάντα για να βρεθείς σε αυτή τη θέση κι έτσι αρχίζει η συναλλαγή και διάφορα άλλα παιχνίδια. Επίσης, αν περάσεις αυτό το όριο, αποκόπτεσαι οικονομικά και κοινωνικά από τη βάση σου, οπότε δεν μπορείς επαγγελματικά να ξαναλειτουργήσεις. Δεν θέλουμε να φτιάξουμε επαγγελματίες πολιτικούς. Εάν κάποιος έχει το ταλέντο ή την εμπειρία να προσφέρει, μπορεί να προσφέρει κι από άλλες θέσεις˙ δεν χρειάζεται να είναι αιρετός. Άλλωστε το Σύνταγμα το έχει λύσει αυτό με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί να μην μπορεί να συμβεί αυτό και με τους βουλευτές;

– Χτυπά το τηλέφωνο, στην άλλη γραμμή είναι ο… Πρωθυπουργός Τσίπρας και σου προτείνει υπουργική θέση άσχετη με τις γνώσεις σου. Θα την δεχόσουν;
Θα ήταν μεγάλη μου τιμή, καταρχήν, αυτό το πράγμα. Βέβαια, εξαρτάται από το αντικείμενο, όμως μην ξεχνάς πως τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στην υγεία την έκανε άνθρωπος που δεν ήταν γιατρός, αλλά μηχανικός! Είχε όμως το όραμα. Αν έχεις το όραμα, δεν χρειάζεται απαραίτητα να έχεις και τη γνώση. Τη γνώση την έχουν οι τεχνοκράτες και οι υπηρεσιακοί παράγοντες. Όραμα χρειάζεται και ανοιχτά αυτιά και μάτια στην κοινωνία…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

– Ο κόσμος σήμερα, βιώνοντας την εξαθλίωση κι έχοντας κάνει θυσίες, ξεχειλίζει από οργή για την ασυδοσία και ατιμωρησία του πολικού συστήματος. Τί θα κάνετε αν εκλεγείτε κυβέρνηση για το συγκεκριμένο θέμα;
Ο κόσμος έχει ματώσει. Έχει φτάσει στα όριά του και έχει κάνει πάρα πολλές θυσίες. Αυτό που θέλει είναι κοινωνική δικαιοσύνη. Δηλαδή θέλει όλοι να επωμιστούν τα βάρη ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Δεν μπορεί να βλέπει ανθρώπους μέσα στην κρίση να κερδοσκοπούν εις βάρος άλλων που ματώνουν. Αυτό δεν μπορεί να το ανεχτεί ο λαός. Οπότε η επόμενη κυβέρνηση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, είναι σίγουρο πως θα αποδώσει κοινωνική δικαιοσύνη.
    Θα ισοκατανέμει τα βάρη ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός για να βγει η χώρα από τη δύσκολη κατάσταση και εκείνοι που καταχράστηκαν το δημόσιο χρήμα θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη. Και εννοούμε πραγματική δικαιοσύνη κι όχι ειδικά δικαστήρια. Η δικαιοσύνη είναι αναγκαιότητα στην Ελλάδα…

– Στους αναγνώστες μας τί θα απαντούσες στην ερώτηση «γιατί ΣΥΡΙΖΑ και γιατί Αραχωβίτη»;
ΣΥΡΙΖΑ, γιατί είναι θέμα πολιτικών επιλογών. Ξεκάθαρα! Έχουμε δύο πολιτικές πλέον. Η μία πολιτική, η οποία είναι υποταγμένη στα οικονομικά συμφέροντα της γερμανικής ελίτ, που την εκφράζουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και η άλλη πολιτική, η οποία είναι η κυβέρνηση του λαού, η πρόταση δηλαδή διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, από το λαό, με το λαό, για το λαό.
    Τώρα, γιατί Αραχωβίτη; Αυτό θα το αποφασίσει ο κόσμος. Γνωστοί είμαστε˙ η κοινωνία μας είναι μικρή. Από την ιστορία μας και τους αγώνες μας, δίπλα στους αγρότες, δίπλα στον πολίτη, δίπλα σε οτιδήποτε έχω υπηρετήσει. Γνωριζόμαστε. Η επιλογή είναι στα χέρια του πολίτη.

– Τί μπορούν να ελπίζουν από εσένα οι συμπολίτες μας;
Αυτό που μπορώ με ασφάλεια να υποσχεθώ στους συμπολίτες μας είναι ότι τα δίκαια αιτήματά τους θα προωθηθούν και θα παλέψουμε μαζί για τη Λακωνία και για το μέλλον που της αξίζει και της ανήκει, τόσο στα γεωργικά προϊόντα, τα οποία είναι εξαιρετικά και ιδιαίτερα ποιοτικά ανταγωνιστικά, όσο και για τον τουρισμό, το περιβάλλον, την Ιστορία του τόπου μας… Η ιδιαίτερη πατρίδα μας χρειάζεται προσπάθεια για να φτάσει εκεί που πρέπει να φτάσει. Έχει όλα τα τυπικά προσόντα, όλα τα εφόδια για να φτάσει ψηλά και εν τούτοις βλέπουμε σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα…

– Εάν είχες ένα μαγικό ραβδί, τί θα άλλαζες στη Λακωνία την πρώτη μέρα διακυβέρνησής σας;
Αν το μαγικό ραβδί θα μπορούσε να δημιουργήσει κάτι, π.χ. ένα έργο, αυτό θα ήταν το Μουσείο της Σπάρτης. Δεν νοείται νομός, ο οποίος κουβαλάει στην πλάτη του τέτοια Ιστορία, να μην έχει ένα αρχαιολογικό μουσείο αντάξιό της. Αυτό ταυτόχρονα θα επηρέαζε και πολλά άλλα πράγματα, όπως η αύξηση του τουρισμού, η προώθηση των γεωργικών προϊόντων μέσω του τουρισμού και τη γνωριμία περισσότερου κόσμου με τον τόπο μας.

– Η οικογένειά σου πως βιώνει την ενασχόλησή σου με τα κοινά, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που ασχολείσαι σε εθνικό επίπεδο;
Με στηρίζει ολόψυχα. Αν δεν είχα τη στήριξη της οικογένειας δεν θα μπορούσα να τολμήσω τόσο μεγάλα βήματα. Η οικογένεια μου καταλαβαίνει και κατανοεί το λόγο που γίνεται αυτός ο αγώνας. Καταλαβαίνει πως δεν είναι ένα χόμπι, αλλά μια αναγκαιότητα για προσφορά που ξεπηδά από μέσα μου˙ για ένα καλύτερο αύριο και της ίδιας της οικογένειάς μου, και των φίλων και συγγενών μου, του τόπου μου και της πατρίδας στο σύνολό της.

– Στη σφυγμομέτρηση του κόσμου παρατηρείται πως έχεις απήχηση στη νεολαία. Απευθυνόμενος, λοιπόν, στους νέους που διαβάζουν την κουβέντα μας τι θα τους έλεγες;
Θα τους έλεγα ότι ο αγώνας αυτός είναι δικός τους. Ότι είναι μόνο δικός τους. Όταν βλέπουν συνομήλικούς τους να φεύγουν μετανάστες το 2015 στο εξωτερικό, όταν βλέπουν τα πτυχία τους και τα καμαρώνουν χωρίς να μπορούν να τα αξιοποιήσουν, όταν βλέπουν ότι είναι γεμάτοι όνειρα και ελπίδες και τούτη η πατρίδα δεν τους δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιηθούν πρέπει να πεισμώσουν. Δεν πρέπει να υποχωρήσουν. Πρέπει να πεισμώσουν περισσότερο και να κάνουν το μεγάλο βήμα, πιέζοντας και τους γονείς τους ακόμα. Να έχουν αισιοδοξία, όμως, πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα γιατί η πατρίδα μας το αξίζει.

– Δραστηριοποιείσαι επαγγελματικά ως γεωπόνος. Τί ήταν εκείνο που σε ώθησε στη συγκεκριμένη επιστήμη;
Η «γή» και μόχθος της, η χαρά της παραγωγής υπήρχε πάντα μέσα στην οικογένειά μου και με μπόλιασε βαθειά. Ο «πόνος» της γης και του συνανθρώπου επίσης, αποτελούν συστατικό στοιχείο του χαρακτήρα μου. Τα 2 αυτά συνθετικά συνευρίσκονται αρμονικά στην λέξη, την επιστήμη και το επάγγελμα του Γεωπόνου.

– Πόσο ελεύθερο χρόνο έχει ο Σταύρος Αραχωβίτης και που τον διαθέτει;
Δυστυχώς, ο υποτιθέμενος ελεύθερος χρόνος, πέραν των επαγγελματικών υποχρεώσεων, μοιράζεται στα κοινά και στην οικογένεια. Προσωπικό χόμπι ή οτιδήποτε άλλο δεν υπάρχει. Ο λίγος χρόνος που μου μένει πριν τον ύπνο αφιερώνεται στο διάβασμα. Μου αρέσει η μελέτη της λογοτεχνίας.

– Ποια θα ήθελες να είναι η κατακλείδα της κουβέντας μας;
Τελειώνοντας, θα ήθελα να κάνω ένα κάλεσμα σε όλους. Στους νέους, πρώτα απ’ όλους, που είναι το πιο δυναμικό και πιο ελπιδοφόρο κομμάτι του λαού και της πατρίδας και βιώνουν τις συνέπειες της πολιτικής που εφαρμόζεται σήμερα, στους αγρότες οι οποίοι είδαν τα προϊόντα τους αφ’ ενός να καταβαραθρώνονται, αφ’ ετέρου το κόστος παραγωγής να ανεβαίνει πάρα πολύ, είδαν να ανεβαίνει τόσο η φορολογία, που ουσιαστικά πληρώνουν ενοίκιο στις ιδιοκτησίες τους, στους ελεύθερους επαγγελματίες οι οποίοι βλέπουν κάθε μέρα τα μαγαζιά τους να φυτοζωούν, τα λουκέτα δίπλα τους να πέφτουν σαν βροχή, να μην μπορούν να πληρώσουν την ασφάλειά τους να τους πνίγουν τα χρέη και οι οφειλές στην εφορία, στους συνταξιούχους που είδανε μια αξιοπρεπή σύνταξη για μια αξιοπρεπή διαβίωση να γίνεται μια σύνταξη ελεημοσύνης, να μην μπορούν να χαρτζιλικώσουν τα εγγόνια τους…
    Σε όλες τις κοινωνικές τάξεις που έχουν πληγεί βάναυσα, έχω να πω πως πρέπει όλοι μαζί να πάμε και να κάνουμε την ανατροπή˙ χωρίς φόβο. Όλοι μαζί για την ελπίδα…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s